ایستگاه پرستاری - بیماری های روانی

اعتیادبه سکس

javad — Tue, 3 Nov 2009 22:45:17 GMT

اعتـیـاد بـه سـکس به عدم توانایی در کنترل و یا به تعویق انداختن تمایلات و فــعالیتهای جنسی اطلاق می گـردد وبه نوعی اختلال کنترول تکانه محسوب میشود. استرس یـک عامل برانگیزنده و تشدید کننده این اختلال است.

در واقــع فـــرد مـــعتاد از طریق سکس آلام عاطفی و عـقـده هـای روانــی خود را تسکین می دهد.به گونه ای پس از ایجاد تنش روانی فزاینده ورسیدن آن به نقطۀ اوجش، ناگهان پس از یک مرحله از دست دادن کنترل، شخص مرتکب این تکانه (رفتار ناگهانی وبدون اراده، توام با احساس لذت در هنگام انجام عمل، وندامت وپشیمانی پس از آن) میشود. این اختلال نوعی بیماری اعصاب وروان است که در ناراحتی های IMPULS CONTROL disorders جزء طیفی از اختلالات وسواسی طبقه بندی میشود.باید توجه داشت که نباید اعتیاد بــه ســکـس را بـــا شــهــوت جنسی قوی اشتباه گرفت. فرد معـتاد به سـکس ممکن است دارای شـهـوت جـنـسـی اندکی باشد و این اعتیاد در هر دو جنس زن و مـــرد مشاهده می گردد.واین رفتارهای جنسی فقط برای کاهش تنش فزاینده صورت می پذیرد.در واقع با ارضـاء جــنسی به فرد احساس سرخوشی در پی آزادسـازی آدرنـالـیـن و آنـدومـرفیـنـها دست داده و وی را موقتا تسکین میدهد. اما فرد معتاد از رابـطـه جـنـســی خود لذت چندانی نمی برد زیـرا پــس از آن دچــار احساس گناه و شرمساری میگردد. سکس و اندیشدن به آن افکار معتاد را تحت سیـطره خـود قرار میدهـد و نـیـاز بـه انـگیـخـتـگـی جنـسی جـای نـــیاز بـه صمیمت را میــگیرد. استرس یـک عامل برانگیزنده و تشدید کننده این اختلال است. در واقــع فـــرد مـــعتاد از طریق سکس آلام عاطفی و عـقـده هـای روانــی خود را تسکین می دهد.پس از آن کاهش اعتماد به نفس و حتی گاهی افسردگی بوجود می آید.

علایم اعتیاد به سکس:
1- دارا بودن شریک جنسی متعدد بدون تعهد. مثل مردانی که دائم به فکر عوض کردن شریک جنسی خود هستند.(DONJUANISM)
2- رابطه جنسی بطور همزمان با چندین نفر و یا تعویض مرتب شریک جنسی.
3- خود ارضایی وسواسی و مفرط.
4- آزار جنسی و تجاوز جنسی دیگران.
5- روسپیگری و یا استفاده از آن.
6- اقدام به برقراری روابط جنسی مخاطره آمیز.
7- استفاده مداوم از تصاویر، مجلات و فیلمهای سکسی وpornographic.
8- بی اعتـنـایی و یـا قـربـانـی کـردن فـعــــالیتهای مهم اجتماعی، خانوادگی، شغلی و تفریحی بخاطر فعالیتهای جنسی.
9- تلاش بی وقفه و بی ثمر در محدود کردن افکار محرک جنسی.
10- کاهش معنویت و نقض مداوم سیستم ارزشی فرد.
11- اشتغال ذهنی بیش از اندازه به مسایل جنسی.
12- ارضاء جنسی از طریق مشاهده دیگران(voyeurism )، عریان گرایی و ارتـکاب بـه کــــودک آزاری و تجاوز جنسی.
13- تداوم به اعتیاد بدون توجه به عواقب منفی همچون مشکلات مالی، بــخطر افتادن سلامتی و از هم گسستگی روابط فرد.

مراحل اعتیاد به سکس:
1- اشتغال فکری مداوم: تـفـکـرات، تـجـسـمات و خـیـالبــــافی های پیوسته در مورد موقعیتها، منظره ها و فعالیتهای جنسی وافزایش تنش فکری.
2- ارجحیت بخشیدن: یک فعالیت و یا موقعیت جنسی مرجح مـعـمـولا الـگـو و بـصورت رفتار کلیشه ای در می آید.
3-وسواس: اقدام به فعالیت جنـسی مـرجـح بـدون تـــوجه به عواقب منفی و تمایل به متوقف ساختن آن.
4- احساس ندامت: احساس گناه و شرم بر سر نـاتـوانـی در کنـترل رفتار خود.

درمان اعتیاد جنسی:
1- آموزش نحوه ارضاء تمایلات جنسی بطور سالم و طبیعـی (ازدواج در افراد مجرد).
2- مشاوره فردی.
3- بازسازی روابط از هم گسسته فرد.
4- آمــوزش تکنیکهای غلبه بر استرس.
5- افزایش اعتقادات دینی و مذهبی.
6-درمان داروئی یکی از اهرمهای بسیار موثر در درمان می باشد.اما گام نخست درمان پذیرش فرد به اعتیاد و تمایل فرد به ترک آن میباشد.

توانمدی, هیستریا یا حمله عصبی

javad — Thu, 29 Oct 2009 15:04:21 GMT

توانمدی, هیستریا یا حمله عصبی

فرد مبتلا به هیستریا (Hysteria)، فردی ست خود محور که بدنبال جلب توجه است، مبنای رفتارش عموما بر اساس احساس است و نه واقعیت یا منطق، گفتگو و مکالمه ش پر از حالات نمایشی ست.

در حالی که رفتار پر اشتیاق و لوندانه اش و همچنین حالت اعتماد کردنش ممکنه اون رو فردی فریبنده و ملیح جلوه بده اما نیازش برای دستیابی سریع به خشنودی، بی ثباتی و تغییر سریع حالات احساسی ش و همچنین درخواستهای مداوم و پی در پی ش برای جلب توجه، غالبا موجب دوری کردن دیگران ازوی می شود.

حمله عصبی(Panic Attack)، یک اپیزود حاد اضطراب است همراه با احساس ترس و بیم ، که بشکل غیر منتظره اتفاق میافته و توأم با تنگی نفس، سر گیجه، عرق کردن، لرزیدن و درد قفسه سینه یا تپش قلب. حمله ممکنه چندین دقیفه ادامه داشته باشه ودر وضعیتهای مشخصی مجددن اتفاق بیافته. علائم و نشانه های حمله عصبی علاوه بر موارد فوق می تواند هر یک از حالات زیر باشه:جوشهای پوستی، خشکی دهان، بد خوابی، کابوس دیدن، ترس از عصبی شدن و ازدست دادن کنترل، تهاجم و پرخاشگری، ترس از محیطهای باز، فعالیت بیش از حد، و ...

سازمان بهداشت جهانی ، افسردگی رابحران بهداشت جهانی آیند

javad — Mon, 19 Oct 2009 20:24:45 GMT

سازمان بهداشت جهانی، پیش بینی کرد، طی 20 سال آینده در مقایسه با سایر بیماریها، تعداد افرادی بیشتری را مبتلا خواهد کرد.

به گزارش بی بی سی نیوز، براساس اعلام سازمان بهداشت جهانی،‌ افسردگی بزرگترین بار سلامتی بر جامعه از نظر اقتصادی و اجتماعی خواهد بود.

این سازمان افزود: با این حال بیشتر کشورهای در حال توسعه کمتر از دو درصد بودجه ملی خود را صرف سلامت روان می کنند.

این هشدار سازمان بهداشت جهانی در نخستین نشست جهانی بهداشت روانی که در آتن پایتخت یونان برگزار می شود اعلام شد.

آمارهای سازمان بهداشت جهانی نشان می دهد، در حال حاضر بیش از 450 میلیون نفر که اغلب آنها در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند بطور مستقیما به اختلالات و یا ناتوانی های روانی مبتلا هستند.

نشست پنج روزه در آتن این فرصت را فراهم می آورد تا به آنچه برگزار کنندگان، آن را بحران در بهداشت روانی جهانی می خوانند رسیدگی شود.

"شکهار ساکسنا" از بخش بهداشت روانی سازمان بهداشت جهانی گفت: آمارهای این سازمان به وضوح نشان می دهد که بار ناشی از افسردگی رو به افزایش است، بطوری که افسردگی در سال 2030 به تنهایی بزرگترین بار بهداشتی را بر جامعه تحمیل خواهد کرد.

مفهوم علمی "بار" به معنای سالهای از دست رفته زندگی ناشی از مرگ زودهنگام و یا ناتوانی شدید به دلیل یک بیماری خاص و در این مورد افسردگی است.

دکتر ساکسنا می گوید: افسردگی نسبت به بیماریهای نظیر سرطان و ایدز که هراس زیادی از آنها وجود دارد، بسیار شایعتر است.

به گفته وی می توان افسردگی را "همه گیری خاموش" نامید چرا که این بیماری بیشتر تشخیص داده می شود، در همه جا هست و احتمالا وقتی که سایر بیماری ها کاهش یابد این بیماری افزایش می یابد.

افزایش بار بهداشتی برای کشورهای در حال توسعه، مشکل خاصی ایجاد می کند، چرا که این کشورها منابع کمتری برای سلامت روانی دراختیار دارند.

رییس بخش بهداشت روانی سازمان بهداشت جهانی افزود: آماری داریم که نشان می دهد افسردگی در کشورهای فقیرتر در مقایسه با کشورهای ثروتمند و حتی افراد فقیر کشورهای ثروتمند بیشتر است.

با این حال کشورهای پردرآمد 200 برابر کشورهای کم درآمد برای بهداشت روانی، منابع خود را اختصاص می دهند.