ایستگاه پرستاری - کودکان

شایعترین پرسشهای مادران دردوره شیردهی ومناسبترین پاسخهای آنها

javad — Sun, 29 Nov 2009 20:26:41 GMT

شایعترین پرسشهای مادران دردوره شیردهی ومناسبترین پاسخهای آنها(قسمت دوم)

داروها و شیردهی پرسش: من مبتلا به سینوزیت شدهام و برایم آموکسی سیلین تجویز شده است. آیا میتوانم این دارو را مصرف کنم و به شیردهی هم ادامه بدهم؟

بحث و توصیه: در مورد داروها و شیر انسان باید به سه واقعیت توجه داشت:

1- بیشتر داروها وارد شیر میشوند.

2- تقریباً تمام داروها فقط به مقدار کم معمولاً کمتر از 1% دوز مصرفی مادر، وارد شیر میشوند.

3- داروهای معدودی برای مادران شیرده ممنوعیت مصرف دارند.

در دسترس بودن حداقل یک کتاب یا مرجع، کمک کننده است. برای پاسخ به این پرسش، باید گفت آموکسیسیلین و آنتیبیوتیکهای دسته پنیسیلین در شیردهی قابل استفاده هستند.

گروههای معدودی از داروها مانند: داروهای شیمی درمانی سرطانها، ایزوتوپهای رادیواکتیو، آنتیمتابولیتها، مواد مخدر و داروهای خیابانی در شیردهی قابل استفاده نیستند. سایر داروها اگر از نظر امکان مصرف در شیردهی آزمایش نشده باشند ممکن است جزو گروه توصیه نشده قرار گرفته گیرند. در این صورت بهتر است مادر از پزشک خود بخواهد داروی دیگری را که در شیردهی قابل مصرف باشد، جایگزین کند. بیشتر داروها قابل جایگزینی هستند و باید مادران را به این کار تشویق کرد. نکته دیگر این است که باید به مادر توصیه کرد هر دارویی را بلافاصله پس از شیردادن به کودک مصرف کند. در صورت قطع شیردهی بویژه اگر شیرخوار کم سن باشد، شروع مجدد آن ممکن است مشکل باشد. در صورت اجبار به قطع شیردهی، باید توصیههای لازم دربارۀ چگونگی به دست آوردن و استفاده از یک شیردوش الکتریکی را در اختیار مادر قرار داد تا جریان شیر خود را تا زمانی که بتواند مجدداً به کودک شیر بدهد، حفظ کند.

آیاشیرمن برای کودک یکروزه ام کافی است؟

پرسش: من نگرانم که نتوانم شیر کافی برای نوزادم فراهم کنم یا شیر من برای نوزادم کافی نباشد. چطور بدانم وقتی در بیمارستان هستم شیر من برای نوزادم کافی است؟

بحث و توصیه: ارائه راهنماییهای پیش از موعد درباره شیردهی، بویژه در ویزیتهای پیش از تولد به والدین در حال انتظار، در مورد آنچه طی اقامت 2 تا 4 روزۀ خود در بیمارستان با آن برخورد خواهند کرد، روش جالبی برای کمک به موفقیت آنها در شیردهی است. وینیکاف و همکاران دریافتند که شایعترین علت قطع شیردهی مادران در بیمارستان این است که فکر میکنند شیر آنها کافی نیست. اطلاعات و دانش به دست آمده از یک تلفن میتواند یک مادر مردد و عصبی را به یک مادر شیرده موفق تبدیل کند.

راهنماییهای پیش از موعد شیردهی با این واقعیت شروع میشوند که تمام شیرخواران اعم از شیر مادرخواران یا شیر خشکخواران، طی چند روز اول پس از تولد کاهش وزن خواهند داشت، زیرا شیرخواران سالم در زمان تولد مقداری مایعات اضافی دارند. این مسئله بویژه در شیرخوارانی که مادرشان پیش از تولد تزریق اپیدورال گرفته باشد بیشتر صادق است، زیرا اپیدورال با تزریق یک باره مایعات همراه است. کاهش وزنی تا حدود 8% وزن تولد در دو روز اول زندگی قابل پیشبینی است.

اطلاعاتی درباره تولید طبیعی شیر نیز سودمند است. آغوز اولین شیر تولید شده بهوسیله پستانها پیش از تولید شیر کامل است. آغوز ممکن است رنگ شفاف تا زرد داشته باشد و قدری چسبناک باشد. مقدار آغوز تولید شده در چند روز اول ممکن است بسیار کم باشد، ولی برای معدۀ کوچک شیرخوار (تقریباً به اندازۀ مشت شیرخوار) دقیقاً کافی و مناسب است. مقدار تولید شده در روز اول زندگی سه قاشق غذاخوری (تقریباً 50میلیلیتر) است که در روز دوم به سیزده قاشق غذاخوری (تقریباً 200 میلیلیتر) افزایش مییابد. آغوز که سرشار از پروتئین (IgA ترشحی)، کالری (17 کالری در هر اونس) و سلولهای زنده است، تغذیه و سلامت نوزاد را تأمین میکند. آغوز اولین واکسیناسیون نوزاد است و به خاطر اثر ملین طبیعی که دارد به دفع مکونیوم غنی از بیلیروبین کمک میکند.

مادران در روزهای اول معمولاً اظهار میدارند که شیر کافی ندارند، این اطلاعات میتواند ترس آنها را برطرف کرده و تشویقشان کند که تا حد امکان پستان را در دهان شیرخوار بگذارند و از تغذیه با شیرخشک خودداری کنند. تولید شیر فراوان معمولاً در روزهای دوم تا چهارم رخ میدهد. والدین را میتوان از شرایط و مقررات بیمارستانهای دوستدار کودک مانند گذاشتن پستان در دهان شیرخوار در یک ساعت اول پس از تولد، هماتاقی مادر و نوزاد، ممنوعیت استفاده از پستانک و شیشه شیر و شیردادن به نوزاد به خواست او، آگاه کرد. نشانههای نیاز شیرخوار به شیر شامل بردن دست به دهان، ملچ ملوچ کردن بازتاب جستن حرکات اندامها و حرکات چشم در خواب سبک، است.

سرانجام، باید اطلاعات دربارۀ حالات دفع مدفوع در نوزادان سالم، به والدین داده شود تا بتوانند تغییر حالت مدفوع از مکونیوم (چسبنده، قیرمانند و سیاه) به مدفوع بینابینی (گل مانند و سبز تیره) و به مدفوع شیر (شل، دانهدانه و زرد) را مدنظر داشته باشند. والدین پس از رفتن به خانه باید انتظار داشته باشند که شیرخوار در سن 5 تا 7 روزگی حداقل 8 تا 12 بار در 24 ساعت شیر بخورد و روزانه حداقل شش مرتبه دفع ادرار و سه بار یا بیشتر دفع مدفوع داشته باشد.

شیرخوار خواب آلوده

پرسش: شیرخوار من در روز سوم تولد معاینه شده است ولی خوابآلود به نظر میآید و باید هر 4 ساعت او را برای شیرخوردن بیدار کنم، آیا این حالت برای یک شیرخوار 4 روزه طبیعی است؟

بحث و توصیه: بسیاری از والدین تصور میکنند یک نوزاد گرسنه با گریه و جیغ زدن نیاز به شیر خوردن را نشان میدهد، اما در مورد شیرخوارانی که بطور انحصاری با شیرمادر تغذیه میشوند، باید مراقب شیرخوار خوابآلود بود! برخی از این شیرخواران در چند هفته اول تولد در معرض خطر گرسنگی هستند و به جای نشان دادن علایم گرسنگی، میخوابند. والدین اغلب به اشتباه میاندیشند که اینها شیرخواران خوبی هستند. تظاهرات بالینی زیر نگرانکننده هستند:

1- کاهش وزن بیشتر از 8% وزن تولد در 3 یا 4 روز اول زندگی

2- فقدان نشانههای تولید فراوان شیر تا 3 یا 4 روزگی

3- یک شیرخوار خوابآلود و بینیاز (شیرخواری که بیشتر از 4-3 ساعت بین وعدههای شیر بطور مداوم بخوابد یا بطور طولانی یک پستانک را بمکد که موجب خوردن کمتر و خواب بیشتر میشود)

4- کمتر از 8 وعده تغذیه در 24 ساعت

5- کمتر از 3 بار دفع مدفوع (مدفوع شیر) در 24 ساعت

6- افزایش وزن کمتر از 15 تا 30 گرم در روز

7- شیرخواری که 10 تا 14 روز پس از تولد وزن تولد را باز نیابد

8- مادری که نشانههای تولید شیر کافی را نداشته باشد (عدم وجود بازتاب جهش شیر و عدم نشت شیر یا رها کردن پستان و نارضایتی شیرخوار پس از تغذیه)

سایر اطلاعاتی که از مادر به صورت تلفنی درباره این شیرخوار خوابآلود میتوان به دست آورد شامل: فقط 6 بار شیر خوردن در 24 ساعت، 2 بار مدفوع قهوهای رنگ در روز، سابقۀ ترخیص زودهنگام و فقدان بازتاب جهش شیر در مادر است. با توجه به عوامل نگران کننده متعدد باید به این مادر توصیه کرد که شیرخوار را همان روز برای معاینه مجدد نزد پزشک ببرد.

کاشت پستان

پرسش: من به دلایل زیبایی در سال 1990 کاشت سیلیکون پستان انجام دادهام. آیا شیردهی من خطری ندارد؟

بحث و توصیه: کاشت سیلیکون پستان از 30 سال پیش متداول شده و تا کنون تقریباً یک میلیون زن از آن استفاده کردهاند. مقالات فراوانی دربارۀ واکنشهای بیماریزای احتمالی در شیرخواران و نشت سیلیکون و عوارض خودایمنی در مادران نوشته شده است. اولین گزارش از عوارض کاشت سیلیکون در بچههای این مادران در سال 1994 به چاپ رسید و به شدت مورد توجه قرار گرفت. این گزارش کاشت سیلیکون پستان را با یک بیماری شبیه اسکلرودرما در مری در 8 کودک مرتبط دانسته بود. گزارشهای بعدی، هیچ مدرکی دال بر بیماری مری یا سایر بیماریهای بافت همبند یا بیماریهای عصبی پیدا نشد. در یک مطالعۀ دیگر، هیچ تفاوت چشمگیری در مقدار سیلیکون موجود در شیر مادر یا نمونه خون او میان زنان دارای سیلیکون و گروه کنترل دیده نشد. جالب توجه اینکه نشان داده شد مقدار سیلیکون موجود در شیر گاو و شیر خشکهای شیرخواران 10 برابر بیشتر از شیر انسان است. با این وجود از سال 1992، کاشت سیلیکون فقط به صورت پژوهشهای بالینی کنترل شده در دسترس هستند و در حال حاضر از تزریق سرم فیزیولوژی استفاده میشود.

زنانی که عمل جراحی بزرگ کردن پستان را انجام دادهاند، بطور کلی در شیردهی موفقاند، اگرچه میزان موفقیت در شیردهی ممکن است بسته به نوع برش جراحی متفاوت باشد، بویژه اگر آسیبی به اعصاب یا بافتهای مجاری شیر رسیده باشد. پس از جراحیهای کاهش حجم پستان مشکلات شیردهی بیشتری بروز میکند. برلین در گزارش خود هیچ ممنوعیت مطلقی برای شیردهی در زنان دارای کاشت سیلیکون ذکر نکرده است. بر اساس نظر سازمان دارو و غذای آمریکا، در زنانی که تمایل به شیردهی دارند، نیازی به برداشت کاشتهای سالم سیلیکون یا سنجش سطح سیلیکون شیر نیست، لذا مادر مذکور را باید به شیردهی تشویق و وزن شیرخوار را پایش کرد.

شایعترین پرسشهای مادران دردوره شیردهی ومناسبترین پاسخهای آنها

javad — Sat, 28 Nov 2009 23:55:14 GMT

شایعترین پرسشهای مادران دردوره شیردهی ومناسبترین پاسخهای آنها(قسمت اول)

دستورالعمل سال 1997 آکادمی طب کودکان آمریکا حاوی جدیدترین توصیهها در مورد شیردهی است و بر اساس آن توصیه میشود در 6 ماه اول زندگی تغذیه انحصاری با شیر مادر انجام شود و تا 1 سالگی یا بیشتر ادامه یابد و از حدود 6 ماهگی غذاهای جامد تکمیلی نیز به آن اضافه شود.

مراقبین بهداشتی حرفهای باید توصیههای آکادمی طب کودکان آمریکا را به عنوان استاندارد طلایی در زمینه شیردهی بشناسند و برای پاسخ دادن به پرسشها به طور منظم به آن مراجعه کنند.

درد نوک پستان

پرسش: من از یک هفته پیش مشغول شیردهی هستم و درد زیادی دارم. نوک پستان چپ من ترک خورده و خونریزی میکند. چه باید بکنم؟

بحث و توصیه: شیردهی موفق وابسته به نحوه گرفتن پستان بهوسیله شیرخوار است. بد گرفتن پستان مادر یکی از علل شایع دردناک شدن نوک پستان در اولین روزهای شیردهی است. اگر مادری آموزش درست و کافی ندیده باشد و شیرخوار پستان را به طور نادرست بگیرد، ممکن است با جویدن نوک پستان با لثههایش موجب درد، ترک خوردن و گاهی خونریزی نوک پستان بشود. درد ممکن است آنقدر شدید باشد که بازتاب جاری شدن شیر را مهار کند. آموزش تلفنی روش گرفتن پستان بهوسیله شیرخوار مشکل است، ولی توصیههای زیر ممکن است کمک کننده باشد:

1- سینه را با قرار دادن انگشت شست در بالا و چهار انگشت دیگر در زیر(به شکل C) بگیرید، این حالت به خاطر عقبتر قرار گرفتن انگشتان روی پستان و لذا فشار کمتر بر بافت پستان و حمایت بیشتر پستان، برگرفتن به حالت قیچی ارجح است.

2- وقتی از وضعیت «در بغل گرفتن» استفاده میکنید، شیرخوار را در حالت خوابیده به پهلو بگیرید بهطوری که شکم او روبروی شکم مادر و نوک پستان مادر روبروی بینی او باشد.

3- شیرخوار را باید به طرف مادر آورد، نه اینکه مادر برای رسیدن به شیرخوار روی او خم شود.

4- نوک پستان را به آرامی به لبهای شیرخوار بمالید تا بازتاب جستن ایجاد شود، آنگاه هنگامی که دهان شیرخوار تا آخرین حد باز شد، شیرخوار را سریعاً به طرف پستان بکشید.

5- سعی کنید حتیالامکان مقدار بیشتری از نوک پستان و پستان در دهان شیرخوار جای بگیرد (تصویر کسی را که برای خوردن یک همبرگر بزرگ دهانش را باز کرده است برای تجسم، به مادر پیشنهاد کنید). وقتی که شیرخوار پستان را درست گرفته باشد، نوک آن باید در انتهای دهان شیرخوار قرار گرفته باشد و در این صورت از آسیب در امان میماند.

6- چنانچه پستان درست در دهان شیرخوار قرار گرفته باشد، بخش پایینی هاله پستان کمتر از بخش بالایی دیده میشود، لبهای شیرخوار به خارج برگشتهاند، گونهها به علت پر شدن با شیر مادر باد کردهاند و آروارهها با مکیدن و بلعیدن شیرخوار دارای حرکت موزونی میباشند.

7- چنانچه با هر مکیدن شیرخوار درد ایجاد میشود، با قرار دادن یک انگشت در گوشۀ دهان شیرخوار بهطور آرام او را از سینه جدا کرده، مکیدن را قطع کنید و از نو شروع کنید، وگرنه شیرخوار باز هم به نوک پستان آسیب میرساند. برای ترمیم نوک پستان آسیب دیده، مادر میتواند آن را در معرض هوا قرار دهد، مقدار کمی از شیر دوشیده شده و کرم خالص لانولین را روی آن بمالد و شیردهی از پستان مجروح را محدود کند. از آنجا که آموزش تلفنی روش پستان گرفتن توسط شیرخوار مشکل است، چنانچه درد طی 24 ساعت از بین نرود باید مادر را ملاقات کرد.

دردناک بودن نوک پستانها

پرسش: من به تازگی با نوزاد 3 روزۀ خود به خانه بازگشتهام. پستانهایم پر و دردناک هستند. شیرخوار حتی نمیتواند نوک پستان را پیدا کند و تمام وقت در حال گریستن است. چه باید بکنم؟

بحث و توصیه: مادران در بیمارستان از کمک فراوان برخوردارند اما کم شیر میباشند در حالی که پس از ورود به خانه شیر فراوان و کمک ناچیز دارند. پرخونی پستانها جزئی از فرآیند طبیعی تولید شیر است در مرحلهای که شیر به مقدار کافی ترشح میشود. بدن برای آنکه بیاموزد دقیقاً چه مقدار شیر تولید کند به چند روز وقت نیاز دارد. برای رفع پرخونی پستانها باید مقادیر اضافی شیر را بدوشید و اجازه داد هاله پستان آن قدر نرم شود که شیرخوار به راحتی آن را بگیرد. مادر برای نرم کردن پستانهایش میتواند در حالی که زیر دوش آب گرم ایستاده است با ماساژ دادن پستانها شیر را به دوش دستی بدوشد یا پستانهایش را در یک ظرف پر از آب ولرم فرو کند. پس از نرم شدن هاله پستان، شیرخوار ممکن است راحتتر پستان را به دهان بگیرد. شیردهی مکرر بهترین راه رفع پرخونی پستانها است. پس از هر نوبت شیردهی مادر میتواند کیسه یخ یا یک کیسه لوبیای منجمد روی پستانهایش بگذارد و در صورت ناراحتی و درد شدید یک داروی مسکن مثل استامینوفن یا ایبوپروفن مصرف کند. در موارد شدید میتوان برای نرم کردن هاله پستان از پمپ شیردوش استفاده کرد اما این کار باید فقط برای بهبود درد و تا حدی که هاله پستان نرم شود و شیرخوار بتواند آن را به دهان بگیرد انجام شود.

شیردوش ها

پرسش: من باید سرکار برگردم و میخواهم شیردادن به دخترم را ادامه دهم و فکر میکنم به یک شیردوش نیاز دارم، اما شیردوشی را که خواهرم به عنوان هدیه تولد کودک به من داده بود امتحان کردم و استفاده از آن آزار دهنده بود. آیا پیشنهادی دارید؟

بحث و توصیه: قبل از راهنمایی این مادر، باید بدانیم سن شیرخوار چقدر است و شغل مادر تمام وقت است یا پارهوقت. سایر نکات مورد نظر شامل محیط کار مادر و وضعیت اقتصادی او در رابطه با بهای کرایه شیردوش و بیمه درمانی اوست. اگرچه روش دوشیدن با دست برای مادرانی که نمیتوانند از شیردوش استفاده کنند قابل انجام است اما این روش وقتگیر است و در محیطهای کاری آمریکا کمتر استفاده میشود.

بهترین انتخاب برای مادران شاغل و شیرده استفاده از یک شیردوش برقی با کیفیت خوب است که سرکار قابل استفاده باشد. برخی از محیطهای کاری، اتاقهای شیردهی مجهز به شیردوش برقی فراهم کردهاند. زن شیرده میتواند در ساعات کاری شیر خود را بدوشد و ذخیره کند و بعداً برای تغذیه شیرخوار از آن استفاده کند. اگر سن شیرخوار کمتر از 6 ماه باشد، قضیه با شیرخواران بزرگتر که قدری غذای جامد هم میخورند و بطور انحصاری وابسته به شیر مادر نیستند، فرق میکند. مدت ساعات کاری نیز اهمیت دارد. مادری که کار پارهوقت دارد، نسبت به مادری که تمام وقت یا ساعتهای متمادی کار میکند، میتواند کمتر از شیردوش استفاده کند و در صورت لزوم از شیردوش کوچکتری استفاده کند.

چنانچه شیرخواری فقط با شیر مادر تغذیه میشود، مادر باید هر 3 تا 4 ساعت شیر خود را در محل کار بدوشد. مادری که 8 ساعت در روز کار میکند، چنانچه بلافاصله قبل از رفتن سرکار و به محض بازگشت به خانه به شیرخوار شیر بدهد، ممکن است فقط یک بار به دوشیدن شیر در محل کار داشته باشد.

پرسش: من یک هفته دیگر باید سرکار برگردم. شیر خود را میدوشم اما شیرخوار سه ماهۀ من از خوردن آن از شیشه شیر امتناع میکند و فقط مرا میخواهد! آیا میتوانم کاری بکنم؟

توصیه: متأسفانه این یک مشکل شایع و دشوار است چون شیرخوارانی که بطور انحصاری با شیر مادر تغذیه میشوند، ممکن است علاقه شدیدی به پستان مادر پیدا کرده و از روشهای دیگر شیر خوردن خودداری کنند. برای هر شیرخواری ممکن است یک راهحل مناسب باشد، لذا چند راهحل مختلف را باید به هر مادر آموزش داد. کسی غیر از مادر بویژه وقتی که شیرخوار خوابآلود است و مادر در دیدرس او نیست باید اقدام به شیر دادن با شیشه بکند. همچنین بسته به سن شیرخوار، شیر مادر را میتوان با ظروف دیگری غیر از شیشه شیر به او خوراند.

شیرخوار 4 ماهه یا بزرگتر را میتوان با یک فنجان کوچک تغذیه کرد، برای شیرخوار کوچکتر میتوان از پیمانههای کوچک پزشکی (دارویی) یا چکاندن قطرات شیر بهوسیله سرنگ در دهان او استفاده کرد. گاهی میتوان شیرخوار را به محل کار مادر برد. شاید این راهحل همیشه قابل انجام نباشد اما ارزش پیشنهاد کردن را دارد.

مراقبین بهداشتی باید برای پیشگیری از این مشکل در ملاقات یک ماهگی نیز در مورد موضوع برگشت به کار با والدین صحبت کنند. چنانچه مادر مجبور است به کار برگردد، باید تصمیم بگیرد که با دست، شیر خود را بدوشد یا از یک شیردوش استفاده کند. در صورت انتخاب شیردوش، باید اطلاعات لازم درباره نوع مناسب شیردوش با توجه به وضعیت محیط کار به وی داده شود. مادر باید پس از برقراری کامل جریان شیر (تقریباً یک ماه پس از زایمان) با دادن یک شیشه از شیر خود در روز به شیرخوار شروع کند. معمولاً شیرخواری با این سن کم هم از پستان و هم از شیشه شیر خواهد خورد.

چطور نوزاد خودراحمام کنیم؟

javad — Sun, 15 Nov 2009 23:20:35 GMT

چطور نوزاد خودراحمام کنیم؟

ممکن است قبلا در بیمارستان به شما نشان داده شده باشد که نوزاد خود را چگونه حمام کنید اما اینکه خودتان اینکار را در خانه انجام دهید موضوع دیگری است.قبل از حمام کردن نوزاد همه وسایل لازم را اماده کنید.

وسایلی که لازم دارید:

1- وان حمام نوزاد

2- ظرف کوچک دارای آب جوشیده سرد شده

3- تکه های پنبه

4-مایع حمام نوزاد یا صابون و یا شامپو

5- دو عدد حوله خشک نرم

6- پیشبند

7-کرم محافظت کننده نوزاد و پوشک بچه

8-لباس تمیز نوزاد

توجه:

اگر نوزاد شما دارای پوست خشک میباشد. وسایل حمام را بدقت انتخاب کنید.اگر از صابون استفاده میکنید آن بایستی نرم کننده باشد. همچنین شما بایدبرای کاهش خشکی پوست نوزاد به وان حمام بچه مقداری روغن اضافه کنید.ولی باید مراقب باشید که نوزاد به خاطر لغزنده بودن زیاد از دست شما لیز نخورد.

حمام دادن نوزاد:

درجه حرارت آب خیلی مهم است و باید در حدود 35 درجه سانتیگراد باشداگر از وان برای حمام کردن نوزاد خود استفاده میکنید ابتدا آب سرد را بریزد و سپس آب گرم را کم کم اضافه کنید تا اینکه حرارت آب به حد قابل قبول برسدو ارتفاع آب وان در حدود 8 سانتی متر باشد.و همچنین باید سطلی نیمه پر برای حمام نوزاد آماده کنیدو هرگز سعی نکنید سطلی که پر از آب است و آب از اطراف آن میریزد را حمل کنید.و در حین حمام کردن نوزاد با او صحبت کرده و به روی نوزاد بخندید تا تجربه لذت بخشی از حمام کردن داشته باشد .

1-بعد از ریختن آب در وان آرنج خود را در وان فرو برده و میزان حرارت آب را بسنجید که آن باید فقط پوست شما را گرم کند.

2-برای شستن صورت نوزاد یک تکه پنبه رادر

آب جوشیده ولرم شده خیس کرده و برای شستن چشمهای نوزاد استفاده کنید و از تکه های پنبه دیگر برای شستن گوشها و دهان نوزاد استفاده کنید.

3-لباس نوزاد رابدون اینکه پوشک اورا باز کنید در بیاورید و او را در یک حوله بپیچید و برای اینکه نوزاد را نگهدارید. آستینهایتان را بالا بزنید.

4-نوزاد را محکم در بالای وان نگهدارید و

موهایش را با استفاده از یک سطل کوچک آب

دارای مقدار کمی شامپو بچه بشوئید . و از دست

پر از آب برای شستن موهای نوزاد استفاده کنید.

5- نوزاد را در روی دامنتان گرفته و موهایش را باحوله دوم کامل خشک کنید و بعد پوشک نوزاد را در آورده و آن ناحیه را با آب تمیز کنید و اگر میخواهید ازمایع شتشوی نوزاد یا از صابون یا شامپوی بچه استفاده کنید.

6-نوزاد را در حالیکه با یک دست از زیر باسن او و با دست دیگر سر و شانه هایش گرفتیددر وان بگذارید و باید در تمام وقت او را محکم نگهدارید چون زمانیکه نوزاد خیس است لغزنده خواهد بود.

7-از دستی که زیر باسن نوزاد گرفتید برای خیس کردن نوزاد و بازی کردن با او حین حمام کردن استفاده کنید. و اگر نوزاد کثیف است میتوانید از صابون استفاده کنید که آن باید نرم کننده باشد. و اگر پوست نوزاد شما خشک هست هر گز از صابون استفاده نکنید.

8-دوباره دست خود را زیر باسن نوزاد قرار داده و نوزاد را از وان بیرون آورده و اورا در یک حوله خشک بپیچید و بطور کامل نوزاد را خشک کنید و بعد از زدن کرم محافظت کننده به ناحیه پوشک، پوشک اورا بسته و لباسهایش را بپوشانید.

…….

The Baby & Child

QUESTION&ANSWER

BOOK

Dr Carol Cooper

ترجمه و تنظیم : رقیه عطایان

پرستار بخش نوزادان بیمارستان الزهرا

مراقبت آغوشی

javad — Mon, 9 Nov 2009 21:25:07 GMT

مراقبت آغوشی

ویژگی های اصلی مراقبت آغوشی

1- تماس پوستی مداوم و زود هنگام بین مادر و نوزاد

2- تغذیه انحصاری با شیرمادر

3- قابل اجرا در بیمارستان و ادامه آن در منزل

4- کاهش استرس جدایی مادر و نوزاد و کاهش تحریکات محیطی مانند صدا و نور

5- حمایت و نگهداری مناسب نوزاد توسط مادر در خانه

6- کاهش عفونت بیمارستانی

7- وزن گیری بهتر و ترخیص زودتر

چه موقع لمس را شروع کنیم؟

در زمانیکه نوزاد شما در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان تحت اقدامات درمانی بیقرار و مضطرب بوده و نیاز به حمایت والدین دارد، بهترین زمان شروع لمس هست.

مرحله اول: مشاهده کردن نوزاد:

زمانیکه حال نوزاد شما نامساعد است بهتر است کنار تخت نوزادتان نشسته و ضمن تماشا کردن او به بهترین لحظه های زندگی خود فکر کنید.

مرحله دوم: پدر و مادر در خدمت نوزاد خود قرار میگیرند. بدون اینکه هیچ مداخله ی داشته باشند.

در شرایطی که نوزاد شما وضعیت بی ثباتی دارد و به علت مشکل تنفسی نیاز به تنفس مصنوعی دارد و یا تحت عمل جراحی قرار گرفته است، بهترین کار این است که دستتان را با فاصله نزدیک به نوزاد تان قرار دهید بدون اینکه او را لمس کنید. با اینکار باعث آرامش بیشتر نوزاد خود خواهید شد.

مرحله سوم :مرحله اجازه گرفتن بری شروع لمس نوزاد است.

در این مرحله بهتر است ضمن صحبت کردن با نوزاد خود شروع به لمس او بکنید و اگر متوجه شدید که نوزاد شما بی قراری میکند، با کاهش نور و صدای محیط زمینه را بری لمس کردن او مهیا کنید.

مرحله چهارم:نگهدارنده

در این مرحله با گذاشتن دست خود روی نوزادتان از سنگینی دستتان بری ایجاد احساس آرامش و امنیت در نوزاد خود استفاده کنید.

مرحله پنجم:

در این مرحله آرام آرام آهنگ حرکت را وارد کار کنید و زمانی که نوزادتان وضعیت با ثبات تری دارد، یک دست خود را روی نوزاد ثابت نگهداشته و دست دیگرتان را به آرامی روی پوست نوزاد حرکت دهید و اگر در این موقع نوزاد خود را بی قرار و ناراحت دیدید، بهتر است میزان حرکت دست خود را کمتر کرده و سعی کنید یک تحریک را در هر بار به نوزاد وارد کنید.

مرحله ششم:مراقبت آغوشی

زمان شروع مراقبت آغوشی: ازلحظه تولد تا چند روز پس از تولد وقتی که نوزاد به وضعیت با ثباتی برسد .

طول زمان تماس:

از چند دقیقه تا چند ساعت در طی شبانه روز ولی هر چه زمان تماس طولانی تر باشد مزایای آن بیشتراست.

تغذیه با شیر مادر و مراقبت آغوشی

مطالعات نشان می دهد که مراقبت آغوشی، تغذیه با شیر مادر و مدت آن را افزایش می دهد و حجم روزانه شیر مادر در طی چهار هفته به 650 میلی لیتر می رسد و تعداد دفعات آن 12 تا 14 نوبت می رسد بعلاوه سبب تداوم تغذیه با شیر مادر و تغذیه انحصاری می شود.

نیازهای مادر: در اتاق وسیله ای مانند صندلی راحتی، تخت، بالشهای اضافی، دستشویی که مادر بتواند بعد از تعویض پوشک دستهای خود را بشوید، لباس مراقبت آغوشی، لباس گشاد و مناسب که مادر در آن راحت باشد. حمام بری شستشوی روزانه مادر، درجه حرارت مناسب اتاق

پوشش نوزاد: در دمای 25 درجه سانتی گراد برای نوزادی که در وضعیت مراقبت آغوشی است پوشش مورد نیاز یک کلاه گرم و یک جوراب است و به پوشش دیگری نیاز نیست. در صورتی که درجه حرارت اتاق کمتر باشد نوزاد خود را با یک لباس زیر نخی و پیراهن بدون آستین بپوشانید و جلوی لباس نوزاد را برای آزاد بودن سینه، شکم و بازوها باز بگذارید، سپس خود و نوزاد را با یک لباس معمولی بپوشانید.

کدام مادر می تواند در مراقبت آغوشی شرکت کند؟

تمام مادران بدون توجه به سن، تعداد بارداری، نوع زایمان، میزان تحصیلات، و فرهنگ و مذهب می توانند شرکت کنند.

سیر اعضاء مراقبت آغوشی: سیر اعضاء خانواده مانند پدر، پدربزرگ، مادربزرگ و حتی خواهرها می توانند امکان تماس پوستی متناوب با نوزاد را داشته باشند .

آغاز مراقبت آغوشی: وقتی نوزاد به وضعیت با ثبات برسد می توان مراقبت آغوشی را شروع کرد نوزاد با وزن بیش از 1800 گرم می تواند در صورت خوب بودن بلافاصله در وضعیت مراقبت آغوشی قرار بگیرد نوزاد با وزن 1200 تا 1800 به علت احتمال بروز مشکل تنفسی بهتر است در مراکز مجهز متولد شود و پس از تثبیت وضعیت پیدار در طرح مراقبت آغوشی قرار بگیرد، نوزادان زیر 1200 گرم اغلب مدتی طول می کشد که به وضعیت با ثباتی برسند.

توجه: مراقبت آغوشی می تواند در نوزادی که در شریط با ثبات اما هنوز تحت درمان با میعات داخل عروقی، تغذیه از طریق لوله، یا تجویز اکسیژن هست شروع شود.

وضعیت نوزاد در مراقبت آغوشی

1- سر را به یک طرف برگردانید.

2- گردن در وضعیت کمی کشیده به عقب نگه دارید تا راه هوایی دچار انسداد نشود و تماس چشمی بین مادر و نوزاد برقرار شود .

3- رانها خم شده در یک حالت قورباغه ای قرار گیرد بازوها نیز در حالت حمیده قرار گیرند

طریق بستن نوزاد به سینه: نوزاد را طوری بین سینه های مادر ببندید که شکم نوزاد در سطح فوقانی شکم مادر قرار بگیرد تا بتواند تنفس شکمی خودش را داشته باشد و تنفس مادر به عنوان یک محرک از آپنه های نوزاد (قطع تنفس نوزاد) جلوگیری کند. در وضعیت مراقبت آغوشی می توانِید راه بروید، بنشینِید، بخوابید و به کارهای مورد علاقه تان برسید. طول زمان مراقبت آغوشی در هر بار خیلی کوتاه نباشد تا نوزاد از استرس باز و بسته شدن در امان بماند.

در زمانی که نوزاد از وضعیت مراقبت آغوشی خارج می شود لباس بپوشانید و در یک محل گرم قرار بدهید و با یک پتوی سبک و گرم بپوشانید.

مراقبت آغوشی تا کی ادامه پیدا کند:

تا زمانیکه سن حاملگی حدود 40 هفته شود و یا وزن به حدود 2500 گرم برسد پس از این زمان نوزاد شروع به حرکت می کند و اندام ها را مرتب بیرون می آورد که نشانه عدم راحتی نوزاد در این وضعیت است از این به بعد مراقبت آغوشی را تنها در زمان شیردهی پس از حمام و در طول شبهای سرد یا در زمان بی قراری نوزاد انجام دهید.

کنترل دمای بدن در مراقبت آغوشی: دمای بدن نوزاد را در ابتدا تا پایداری درجه حرارت از زیر بغل 3 روز متوالی هر 6 ساعت اندازه گیری کنید. پس از آن 2 نوبت در روز کافیست. اگر دمای بدن نوزاد زیر 5/36 درجه سانتی گراد باشد بلافاصله نوزاد را با پتو بپوشانید و دریک مکان گرم قرار بگیرِد و سپس هر یک ساعت دمای بدن نوزاد را اندازه بگیرید و به گرم کردن تدریجی تا رسیدن به دمای طبیعی ادامه بدهید در صورتی که با اقدامات انجام شده نوزاد هنوز سردش است احتمال عفونت را ارزیابی کنید.

علائم خطرناک در مراقبت آغوشی

1- تنفس مشکل، فرورفتگی قفسه سینه، ناله

2- تنفس خیلی سریع، تنفس کند

3- دوره های مکررو طولانی آپنه (قطع تنفس نوزاد)

4- دمای بدن کمتر از حد طبیعی علیرغم گرم کردن نوزاد

5- مشکلات تغذیه ای مانند بیدار نشدن مکرر و یا طولانی، امتناع از شیر خوردن، استفراغ

6- تشنج، اسهال، زردی قابل توجه پوست

در کلیه موارد با آموزش قبلی خیلی زود متوجه مشکل نوزاد خود شده و با همکاری تیم پزشکی خیلی سریعتر به نوزاد رسیدگی خواهد شد که این یکی از بهترین مزایای مراقبت آغوشی است.